Woensdag zijn we gezellig met Anita en kids naar Opende geweest. Eerst zwemles voor Maarten en Jante in Nieuw-Buinen en daarna met z’n allen in de grote auto van Anita op pad. lees meer

Woensdag zijn we gezellig met Anita en kids naar Opende geweest. Eerst zwemles voor Maarten en Jante in Nieuw-Buinen en daarna met z’n allen in de grote auto van Anita op pad. lees meer
Zondag 17 juli om 08.30 uur vertrokken we met volle auto en dakkoffer richting Steinach (Kinzigtal – Zwarte Woud). Zoals gewoonlijk begonnen we de reis met ons traditionele lied: ‘Sultans of Swing’ van Dire Straits. Dit was het eerste lied dat we hoorden, toen we voor de eerste keer met mijn Opel Corsaatje op vakantie gingen in 2007. Sindsdien draaien we dit lied altijd als we de vakantie beginnen.
De heenreis was er één van veel wegwerkzaamheden, veel files en gejengel vanaf de achterbank. Maarten vermaakte zich prima met IPad en Nintendo DS, maar Joost was er al snel klaar mee. Hopelijk zou hij nog even een aantal uurtjes willen slapen, alleen dat werd slechts een hazenslaapje van max. 45 minuten. Grote tegenvaller dus, aangezien de ‘kale’ reistijd 6,5 uur zou bedragen en we dus niet zo blij waren met 6 uur gejengel.
Dus we zijn om de 2 uur gestopt, om even de energie van de kids er weer uit te laten. Door alle oponthoud kwamen we pas om 17.30 uur aan op de camping. Gelukkig hadden we een tent geboekt, waar alles al in zat, dus we hoefden alleen de bedden op te maken en de spullen uit de auto in de tent te doen en we konden relaxen….. dachten we….
Maarten is de hele week al op vakantie met opa en oma Missche in Dalfsen – camping Spokke-Riete. Wij zijn ‘alleen’ thuis met Joost.
Ze zouden met z’n drietjes maandag vertrekken, maar Maarten is zondag ziek geworden. We hadden eerst het feestje van Femke, maar daar was hij al niet fit. Op de terugrit naar huis, moest hij ineens overgeven in de auto. Alles zat eronder, maar vooral sneu voor hem. We vreesden het ergste voor maandag. En ja… hij was maandag nog steeds flink ziek: overgeven en diarree, dus op vakantie gaan was geen optie.
Opa en oma zijn wel gewoon vertrokken en gelukkig was hij dinsdag fit genoeg om gebracht te worden. Om 10.45 uur kwamen we aan en zijn ik en Joost de hele middag gebleven. Maarten genoot meteen van al het speelgoed. De hele dag had hij een traptractor tot zijn beschikking. Om 16.00 uur zijn Joost en ik weer weggegaan.
Zaterdag had Sebas ineens het idee om uit eten te gaan! Dat klonk als een goed plan en we zijn lopend met z’n drietjes naar Vittoria gegaan. We hebben daar lekker gegeten! Nr 6 als voorgerecht was heerlijk! Alleen beetje veel voor 1 persoon. Ook de rest was erg lekker.
Zondag hadden we gepland voor geocachen. We hebben ‘Help!…Misdrijf in Anderen?’ gedaan. Een Multi van 4,5 kilometer. Dat was een zeer leuke tocht met verrassende, originele waypoints!
Vandaag was het vooral regenachtig, een prima dagje om in het bos achter de camping te wandelen en te geocachen. Met Joost in de draagzak, hebben we 4,7 km gelopen (nagemeten in ‘Mapsource’ a.d.h.v. onze tracks opgeslagen in onze gps.) We liepen langs een aantal hele originele, leuke caches. Toen Joost halverwege wat begon te mopperen, had Sebas het idee om hem anders in de draagzak te doen, met zijn gezicht naar voren. Dat vond Joost wel leuk en heeft zó de tocht uitgezeten.
Vanaf de laatste geocache was het nog een behoorlijk eind lopen naar de ingang van het park. We liepen langs het park, langs de hekken. We hadden geluk, want er was ergens een gat in het hek, zodat we snel weer bij onze stacaravan zouden zijn. Toen we net allemaal door het hek waren gekropen, sprak een campinggast ons kwaad aan. Hij vroeg zich af waar we nu helemaal mee bezig waren! Na een discussie met die man, zijn we uiteindelijk maar gewoon doorgelopen, omdat hij maar niet snapte waarom we dit deden. Als je moet kiezen tussen 2,5 km (ook nagemeten in ‘Mapsource’) extra lopen óf door het hek en 500 m lopen, dan snap je onze keuze vast wel!
Op maandag 2 maart (Arjan’s verjaardag) zijn we vertrokken richting Arcen (Limburg) voor een midweekje weg. Het huisje was van alle gemakken voorzien; het had een kelder met jacuzzi, zwembad, sauna, zonnedouche, relaxgedeelte en koelkast voor al onze borrelhapjes en (alcoholische) drankjes.
De eerste avond hebben we, traditiegetrouw, gegourmet. Na het eten zijn we naar beneden gegaan. De beide kinderen lagen lekker te slapen, dus we konden flink ons gang gaan. Voor je het weet is het 00.30 uur en echt wel tijd om naar bed te gaan. Het zou vast niet lang duren voordat Joost zich zou melden.
Dinsdag heb ik ‘s ochtends met Maarten gezwommen. Hij kon natuurlijk niet wachten en hij had ook groot gelijk! ‘s Middags zijn we eventjes gaan wandelen bij het Gelderns Nierskanaal. Het was wel matig weer, dus de paraplu ging mee om Joost beschutting te kunnen bieden. Het werkte prima! Voor zowel wind als regen! Hij heeft heerlijk geslapen! Maarten heeft toen we thuis kwamen nog lekker met papa in de “jacoeeeeezie” gezeten. Hij vond dat leuker dan het zwembad, omdat hij hier met z’n voeten bij de grond kon en omdat het zo heerlijk warm was. ‘s Avonds hebben we weer heel druk gerelaxed 😉