Arme baby…

Joost heeft spruw. We hadden al opgemerkt dat hij een witte tong had en toen de wijkverpleegkundige langskwam, stelde zij de diagnose. Op zich is het niets ernstigs, want het komt veel voor bij baby’s. Spruw is een schimmelinfectie in zijn mond en veroorzaakt witte plekken op zijn tong en binnenkant van zijn wangen. Het vervelendst voor hem is het medicijn wat hij daarvoor krijgt: Nystatine. Hij vindt het niet lekker én hij heeft last van flinke buikkrampen! Hij moet sowieso een kuurtje van 6 dagen doen, als de spruw dan weg is, dan moet hij nog 2 dagen door met het medicijn om er zeker van te zijn dat alles wegblijft! Ik hoop zó dat hij snel er van af is (vooral de krampen zijn erg sneu voor hem).

Maar dat is nog niet alles…..

Ook heeft hij sinds dinsdagavond last van een ooginfectie. We merkten wat gelige pus in zijn ooghoek, dus dat leek al niet goed. De volgende dag werd hij wakker met allemaal draden van pus. Ook weer zo zielig voor hem. Ik had van onze kraamverzorgster Connie al advies gekregen mocht hij dit krijgen, maar heb voor de zekerheid ook maar de huisarts gebeld ivm de naderende feestdagen. Ook zij gaven hetzelfde advies: met gaasjes en water het oogje schoonmaken van buiten naar binnen. Vandaag (donderdag) gaat het al wat beter met zijn oogje, maar het is nog niet over. We gaan gewoon door!


 

Bevallingsverhaal van Joost

Op donderdag 11 december om 11.50 uur had ik een afspraak bij New Life staan om gestript te worden. Eerder die week, op de maandag, stond ook een stripsessie gepland, alleen was ik toen zó verkouden, dat ik dat niet zag zitten. Stel je voor dat de bevalling zou doorzetten? Op de donderdag ging het wel al wat beter, alleen voelde ik me nog steeds verre van fantastisch.

Het wachten duurde lang, uiteindelijk was ik om 12.20 aan de beurt. Eerst werd er een echo gemaakt om te kijken of ik nog voldoende vruchtwater had. Zo niet, dan zou ik naar het ziekenhuis moeten. Dit is een standaard procedure. De verloskundige (Francis) kon me goed strippen en ze had goede hoop: Ik had al een kleine 3 cm ontsluiting en ze kon het hoofdje goed voelen. Ook kon ze de vliezen rondom het hoofdje goed losmaken. Dit beloofde wat! Voor de zekerheid werd er toch een afspraak gemaakt bij de gynaecoloog voor de volgende dag.

Ik ben na de afspraak weer terug gegaan naar mijn ouders om daar te lunchen. Maarten was daar ook tijdens mijn afspraak. Die hoefde van mij daar niet bij te zijn. Ik had al vrij snel wel wat krampjes, maar het voelde aan als menstruatiekrampen, dus mild. We zijn rond 14.00 uur weer naar huis gegaan.

lees meer


   

Op bezoek bij Elza

Zondag zijn we met z’n 4-tjes op bezoek geweest bij Emile, Irene, Marnix en Elza.  Het was een gezellig bezoekje. Leuk om even bij te kletsen met Irene over onze bevallingen. Oma kwam ook nog eventjes aanwaaien. Een mooi moment om even op de foto te gaan!

 


 

Comazuipen…

…. zo noemen we de aanpak die we bij Joost hanteren 😉

Wat we bij Maarten niet deden, doen we bij Joost juist wel: als hij honger heeft na zijn flesje, dan geven we gewoon voeding bij. Ook al overschrijdt dat de dosis die hij eigenlijk mag hebben. We merken gewoon dat we dan een reuze-blije baby hebben! Hij blij, wij ook blij!